Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

ΤΟ ΑΥΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ




Σ΄ αυτή τη γη,  όλα μπορούν να αλλάξουν. Ακόμα κι η νοοτροπία του δημοσίου. Με τον κατάλληλο κυβερνήτη εννοείται.


Πρώτη στο χορό, μπήκε η εφορία. Που για τις γιορτές, μου έστειλε μια κάρτα με καρδούλες μούρλια!
Με ένα επισυναπτόμενο ραβασάκι:
"Περάστε το συντομότερο δυνατόν από τη Δ.Ο.Υ σας  για μια προσωπική σας υπόθεση. Ο έφορός σας!"




Η κουλτούρα μου,  μου επέβαλε να απαντήσω. Έκατσα στο πληκτρολόγιο κι άρχισα να σκαλίζω. Εμπλουτίζοντας το mail και με τις σχετικές φωτογραφίες:

"Αγαπητέ έφορα, κατ΄αρχήν σ' ευχαριστώ  θερμά για την κάρτα σου. Και λιγότερο θερμά   για το ραβασάκι σου.



Θα αργήσω λιγάκι να περάσω από εκεί, γιατί τώρα με πέτυχες, στο εξοχικό μου στο Λίβανο. Μην αρχίσεις να βάζεις στο νου σου μπαϊράμια τώρα, γιατί εδώ ζούμε: χωρίς φως, νερό τηλέφωνο και πολιτισμό. Ούτε και τα  air contrition δεν τα χρειαζόμαστε πια,  με αυτούς  τους Ισραηλινούς. Που μας έκαναν τα σπίτια σουρωτήρια.


Επειδή εδώ,  ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει,   σου στέλνω τώρα που μπορώ,  μια πασχαλιάτικη κάρτα σε ανταπόδοση. Μη με παρεξηγήσεις μονάχα, γιατί τα πασχαλιάτικα αυγά εδώ, μόνο με... βάση τα βρίσκεις.  


Εμείς εδώ, είμαστε εντελώς αποκλεισμένοι. Το πρωί κατέβηκα μέχρι το μώλο   για  να δω αν με βγάζουν τα καύσιμα μέχρι την Κύπρο και να σου  'ρθω, αλλά η γυναίκα μου, είχε τρακάρει και το ταχύπλοο,  σε... μια κολώνα! 



Κι επειδή εσύ συνήθισες-και με το δίκιο σου- τις ψευτοδικαιολογίες των φορολογουμένων, σου στέλνω και το σχετικό πειστήριο.






Πάλι καλά να λέμε  δηλαδή, που δεν έπαθε τίποτα και το παιδί ! Θυσία έγιναν κι οι περαστικοί όμως,  παρ΄όλα τα βάσανά τους! 





Θα επιδιώξω να ταξιδέψω με το αεροπλάνο κάποιου από τους ηγέτες του κόσμου-πρώην και νυν- που την πολεμάνε τη ρημάδα την ειρήνη εδώ κάτω...








....όσο καλύτερα μπορούν. Και για κανά νόμπελ ειρήνης πασχίζουν βέβαια. Όσοι δεν το πήραν ακόμα.















Για να  τους καμαρώνουν κι οι γυναίκες τους!










Αν και προσωπικά, δέ βλέπω προκοπή,  κατά πως ξύνονται αυτοί εδώ ολημερίς. Αλλά δεν ξέρεις καμιά φορά.





Οι ντόπιοι  πάντως,  είναι τόσο σίγουροι πως ετούτοι θα πάρουν το επόμενο νόμπελ ειρήνης, σε σημείο,  να τους δίνουν τα παράσημα αποβραδίς! Καμάρι να δουν τα μάτια σου όμως!









Αν και κάποιοι απ΄τους δικούς τους,  την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια την ώρα της απονομής. 









Εδώ είναι κι ο δαφνοστεφανωμένος με τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο δικός μας ο Κώστας. Σοβαρός και μετρημένος όπως πάντα. Κι ο μόνος που έχει πάρει στα σοβαρά την υπόθεση της ειρήνης! Ακόμα και στα διαλείμματα, με το μπλοκάκι στο χέρι τον βρίσκεις το μπαγάσα. 




 

Θυμάσαι πως ήταν εκείνες οι  εποχές  με το μπλοκάκι και πριν την ...ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Μεγένθυνα όσο γινόταν τη φωτογραφία για να φαίνεται και το μπλοκάκι. Μη νομίσεις πως   πριν την ηλεκτρονική διακυβέρνση δηλαδή,  δεν τα έγραφαν στα μπλοκάκια τους κι οι προκάτοχοι!












Θα σου πω και  την αμαρτία μου τώρα κι ας κολαστώ.  Είναι κι ένας Spider-man  απ΄ έξω απ΄το κτίριο,  που πλένει ολημερίς  τα τζάμια. Ο δικός μας ο Γιώργος το εξάσκησε το επάγγελμα  θυμάμαι έτσι αμυδρά...  Λες να βρήκε αυτόν τον τρόπο να τους παρακολουθεί; Και να τους τραβήξει και κανά φόρο της ...ειρήνης μετά το φόρο του άνθρακα; Όλα παίζουν.





Ο ...φανερός ο δικός μας,  o Σημίτης με τον Καντάφι πάντως- που προσεύχεται ολημερίς στη σκηνούλα του- είναι οι μόνοι απ΄ το σινάφι που σώζουν  τα προσχήματα.





Οι συνάδερφοί τους αρχηγοί που λες,  στα διαλείμματα απ΄τα...διαλείμματα,  σκοτώνουν την ώρα τους ποικιλοτρόπως! Άλλος ξεθεώνει την προσωπική του φρουρά στο τρέξιμο...







Αλλά μόλις γυμναστεί, καταθέτει κι ένα στεφάνι στους πεσόντες  της ειρήνης,  μαζί  με την κολλητή του. Πέφτοντας σε βαθιά περίσκεψη  κι οι δυό τους, για το  ποιά όπλα απ΄ όσα   διατίθενται... γενικώς σκοτώνουν... με λιγότερο πόνο.







Άλλος πάλι, διασκεδάζει σε μασκέ πάρτι με την παροικία του..









Άλλος,  στο περιθώριο της συνόδου για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή,  πειραματίζεται και με κανά δυο όπλα...









για να ξεδώσει αμέσως μετά με το ψάρεμα.












Άλλος πάλι,  ξεδίνει μόνο με το... ψάρεμα...










...κι  άλλος ξεδίνει, αποκλειστικά  με το... ψάρεμα!


















Όσο δε για τα επίσημα γεύματα; Εκεί είναι που γίνονται λιάδα  έφορά μου!










Πάλι καλά που παρευρίσκεται κι ο Σύλβιο δηλαδή που ξέρει να κρατάει τα μπόσικα!







Μεθαύριο πάντως στην αναμνηστική τους φωτογραφία,  τους ετοιμάζουμε ένα χουνέρι -με κάτι παλικάρια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που ξέμειναν αποκλεισμένα από πρόπερσι εδώ- μα ένα χουνέρι! 



Παίρνω μεγάλο  ρίσκο να σου γράψω ακόμα κι αυτό το email έφορά μου.  Γιατί εδώ  στη Γάζα,  δεν αστειεύονται. Σε απελαύνουν  στο πίτς φυτίλι μαζί...με έναν πύραυλο εδάφους-εδάφους! 

Περιττό να σου πω,  πως  κοιμάμαι και ξυπνάω με την  έγνοια σου:  Πως να σου στείλω μια αξιοπρεπή φορολογική δήλωσή μου φέτος. Με τις αποδείξεις μου  και με τα όλα μου.   Γιατί εδώ,  όλα στη μαύρη αγορά τα αγοράζουμε σου υπενθυμίζω! Αν-λέω αν- δεν μπορέσω να σου στείλω κι εφέτος δήλωση, θα με δικαιολογήσεις  φαντάζομαι!



Υ.Γ. Αλλά τους... άλλους τους φοροφυγάδες, σκίστους!


Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς κι ευχές για καλό βόλι (για τους άλλους εννοείται πάντα), 


Βασίλης ο Πρώτος ο Μακεδών!!!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου