Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΙΑΣ ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΗΣ!!!

Από την μικρή 16χρονη αναγνώστριά μου,  Μα.Ελ., έλαβα και δημοσιεύω -χωρίς κανένα δικό μου  σχόλιο- ένα της ποίημα:


Ο αγέρας φυσά,
καταιγίδα ξεσπά, 
στου βουνού τα ριζά 
γυροφέρνει
ένας γλάρος πετά,
το σκυλί αλυχτά
κι η βαρκούλα ανοιχτά,
βολοδέρνει....


Τρομαγμένα πουλιά,
τρέχουν μεσ΄τη φωλιά,
στη ζεστή αγκαλιά,
που προσμένει
κι η δική μου καρδιά,
χωρις καν συντροφιά,
τις ριπές του βοριά,
υπομένει....

Η ατμόσφαιρα μουντή,
ορατότητα μικρή,
και η πείρα πικρή,
συνταράσσει, 
μα η ζωή πιστευτή,
ψιθυρίζει στ' αυτί,
μπόρα είναι κι αυτή,
θα περάσει! 

Κάνε υπομονή, 
να ακούω τη φωνή,
τη φωνή που κινεί
τους ανέμους,
θάρθει πάλι η αυγή,
και ο ήλιος θα βγεί,
να φωτίσει στη γη,
τους χαμένους....



Για την αντιγραφή:
vavelhaber


Υ.Γ. Το blog, παραμένει φυσικά σταθερά ανοιχτό σε τέτοιες εμπνεύσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου